patlayacak gibi duran ampul gibiyim.. arada temassızlık yapıyordum..
bu daha da sık bir hal aldı sanki.. yanıp sönüp duruyorum..
her şey yolunda bile olsa çevremde yaşananları fazla dert ediniyorum.. başıma gelse bu kadar ders çıkarılabilirdi sanırım.. ama bende bir çok deneme, yüzlerce hikaye ve özet var.. yaşanılanlardan çekinmek en kötüsüydü arada bunu da yaşamıyor değilim ama işte makinedeki temassızlık gibi çok anlık..
ne yazacak vaktim oluyor nede düşünecek. yaşamak istemediğim bir kafaya yaklaşıyorum adım adım. her şeyin istendiği gibi olması yetmiyor her bir şey adam akıllı olsun istiyorsun.. insanlarda öyle aslında insanlar öyle değil insanlar adam akıllı olsun istiyorsun ama işte insanın adam akıllı olanını istemiş oluyorsun öylede olunca adam olmuş insandan bir şey beklemene de gerek kalmıyor.
bazı dillerde, çok değer verdiğin kelimeleri duyarsın ve o kelimeler rahatsız eder ya seni yani haybeden basitleşir ya anlamı işte tamda öyle hayatlar var.. o hayatlarda yaşanıyor işte. öyle böyle de değil hem de kanlı canlı sonu ölümle biten bir hayat.. baya baya istenmiyor olsa da gerçek.
oydu buydu derken biten ömrün farkına varmıyorsun.. şimdi birde öyle yaşlılıktan ölmek diye bir şeyde kalmadı..
en iyisi mi dürüst olmayan yalan söyleyen insandan uzak duracaksın.. bir nebze olsun hayatındaki saçmalıklar azalıyor. az olsun öz olsun derler ya bırak hiç olmasın. oda eksik kalsın senin yerine başkaları yaşasın onu.
ben yanındakini sev önündekini ye demiyorum aslında diyorum ama sen bunu yetinmek gibi algılıyorsun, yanındaki seçtiğin insan değil mi? yanında durunca sana değer verince mi azaldı değeri.. yoksa çözdün onu diye mi? sonra ne oldu yada ne oluyor.. ben söyliyim hep aynı tekrar..
sonunda şu var ama bu hayatta mutlu son diye bir şey yok.. sonunda ölüm olan bir hayatta mutlu son olabilir mi ki ?
işte ben öyle seviyorum..
10 04 2012
